Jaarbrief 2016

Sint Lioba, 10 december 2016

Dierbare vrienden en vriendinnen,

 

Terwijl de storm en regen door de bomen jagen, bladeren afrukken, en de levenssappen in de natuur zich terug trekken tot in haar wortels, beginnen wij in de liturgie met een nieuw jaar. Hoog tijd ook dat ik mij aan de jaarbrief zet om u mee te laten delen van het leven in onze gemeenschap van het voorbije jaar.

 

Adventus….komst, komend, afkomstig.

 De adventstijd gaat voort, en ook wij mensen keren ons meer naar binnen, terwijl wij kaarsen ontsteken in de donkerte rondom ons. Fysieke donkerte, op het noordelijke halfrond van de rond-de-zon draaiende aarde, en de donkerte die binnen lijkt te sluipen in onze wereld, of- laten we het dichter bij huis houden – in onze samenleving, of misschien zelfs in ons eigen hart.


We lezen de krant, en de Bijbel….. Als we de Bijbel lezen, dan zouden we graag deelhebben aan de beloftegeschiedenis van de Eeuwige God, die uitmondt in vrede…. En lezen we de krant, dan nemen we deel aan het lot van onze wereld, met al zijn kwetsbaarheid, geweld en wreedheid. Hoe, en zijn, deze beide dingen te combineren: leven in hoop, met verwachting op….; en meeleven met het lijden op aarde? Een simpel antwoord is hierop niet. Maar één ding toont onze wereld-tijd, en dát teken zouden we kunnen oppikken. Zó, dat we niet zouden blijven staan op deze weg, maar verder trekken…... En gaandeweg stappen zetten in hoop, en de weg van ons verlangen gaan.

Als volgelingen van Jezus hoeven we geen standpunten te verdedigen, maar gaan we een weg, in de moeite en hardheid van de wereld, en zouden we een taal kunnen spreken die hoop ontsteekt, en solidariteit, en het zelf ook doen….., en liefde en warmte verspreiden…… en zo, eens, het visioen van de Eeuwige binnen leven.




Vanuit de gemeenschap. 

Op 7 september dit jaar heeft zr Agatha haar leven voltooid in haar 93ste  levensjaar. Wat zij ons nagelaten heeft, is veel muziek en composities voor de liturgie -waar wij nu nog uit putten-, haar liefde voor schoonheid en kleur, en haar blijde dankbaarheid. We hebben in een mooie viering afscheid genomen en wij weten dat zij voortaan toebehoort aan een werk dat stil en heimelijk is. Zij heeft alles verloren en alles gewonnen, en de ruimte en de tijd om haar heen zullen zijn als God-zelf.

 

Ook willen we u laten weten dat wij ons dit jaar weer hebben kunnen verheugen over de komst van een nieuwe zuster Davide, wat maakt dat het ledental van de gemeenschap gelijk is gebleven.

Zo verjongt de gemeenschap zich de laatste jaren wat een andere dynamiek aan onze gemeenschap geeft, met nieuwe perspectieven.

 

 

Onze activiteiten.

Na veelvuldig overleg met de gemeente wordt op onze Binnenhof deze maanden de uitbreiding van onze expositieruimte –eindelijk- gerealiseerd. Het wordt een multifunctionele ruimte waarin wij meer van ons werk kunnen laten zien en verkopen, maar waar ook de mogelijkheid zal zijn om groepen  `daggasten` te ontvangen, die de sfeer van ons klooster willen proeven en geïnteresseerd zijn in de diverse takken van ons kunstambacht.

 

In vervolg op de ontwikkelingen in de kerk, en het steeds meer onttrekken van  kerken aan de eredienst ervaren wij dat er minder opdrachten voor het kunstambacht gegeven worden door kerken. Het vinden van nieuwe opdrachten blijft dan ook een uitdaging. Zo zal de serie van 12 beelden dit komende voorjaar een plek krijgen op Kaag-eiland als meditatieplek in de open lucht aan het water.

(zie www.kunstambacht.nl)

 

Naast ons kunst-ambachtelijk werk vraagt ook de School voor Vrede een grotere inzet van onze gemeenschap. Het aantal studenten die in het kader van hun opleiding een meerdaagse bezinning volgt in de School voor Vrede blijft groeien.


Afgelopen jaar hebben we diverse weken georganiseerd samen met de ‘international school for Storytelling and Peace’, waarbij de deelnemers vluchtelingen waren, die pas een status hadden gekregen in Duitsland en Nederland.

 

De activiteiten in de School voor Vrede zijn niet enkel een verrijking voor de deelnemers, maar evenzeer voor ons als gemeenschap, om zo in gesprek te blijven met de jongere generatie van onze multiculturele en multireligieuze samenleving. (zie www.schoolvoorvrede.nl)

 

 



 `tHuis Lioba

 En dan nog heeft u verleden jaar in de jaarbrief kunnen lezen hoe wij toen in een aanloopfase waren om een palliatieve unit op te zetten in één van de vleugels van ons klooster, die we de naam `tHuis Lioba hebben gegeven. Het Hospice Alkmaar en onze gemeenschap zijn daarin een vruchtbare samenwerking aangegaan.

Na een periode van fondswerving was het tijd om de plannen te concretiseren.

 

Er is hard gewerkt en veel werk verzet door professionals en vooral ook veel vrijwilligers, op allerlei gebied: bouwkundig, inrichting van de ruimten en herinrichting van de tuin en omgeving. Uit dit alles bleek, dat het een breed gedragen project is. Begin februari 2017 verwachten we onze eerste gasten in `tHuis Lioba te ontvangen.

 

Om concreet te zijn…..`tHuis Lioba heeft vier kamers, waarvan één kamer een 2 persoons partnerkamer is. Hier kunnen mensen in de palliatieve fase (dit is de fase waarin geen genezing meer mogelijk is), gedurende enige tijd logeren of verblijven,  in de serene rust van het klooster, en met zorg door professionals en vrijwilligers. Verblijf in `tHuis Lioba is, anders dan in een hospice, niet enkel bedoeld om te sterven, maar heeft veel meer de intentie om persoonlijke rust te bieden in de laatste levensfase. Een periode waarin het leven in dienst komt te staan van het proces van sterven.

`tHuis Lioba is uniek, niet alleen omdat het seculiere hospice en wij als benedictijnse gemeenschap samen dit project zijn aangegaan, maar ook omdat er te weinig accommodatie is om mensen in hun palliatieve fase respijtzorg te gunnen.

Zo willen we voor mensen die uitbehandeld zijn, en die oog in oog staan met de kwetsbaarheid van het mens-zijn -maar ook voor hun directe omgeving-, als `tHuis Lioba in de laatste levensfase rust en bezinning bieden.

Wanneer u geïnteresseerd bent en dit verder wilt volgen kijkt u dan op www.thuis-lioba.nl .

 

 Zo houden wij het evenwicht in het `ora et labora` en proberen we met de wereld rondom ons, iets te delen van de hoop die in ons leeft.

 



Beste vrienden, namens heel onze Lioba gemeenschap wens ik u een stralend Kerstfeest, lichte dagen met de jaarwisseling, en dat het nieuwe jaar Gods zegen mag brengen over u, uw familie en al degenen die u dierbaar zijn.

 

                                                                               Zr. Emmanuele (priorin)

 


Comments