“God heeft Zijn oog in ons hart geplant”

 

 

Egmond Binnen, december 2014.

                      

                          

Lieve vrienden en vriendinnen van St. Lioba,

 

 

De tekst boven deze brief  ben ik ooit tegengekomen en hij heeft zich ergens in mijn ziel gegrift. Van tijd tot tijd staat hij ineens  op het computer scherm van mijn ziel,  zo maar.  Ik weet niet hoe,  of van waar, hij komt. God heeft Zijn oog in ons hart geplant. Je merkt dat eigenlijk niet in het dagelijkse leven. Het is net zo iets als met dat  “Koninkrijk van God”,  komt daar nog iets van?

Het is al als een zaad in ons hart geplant, maar de boer kijkt uit zijn raam naar zijn land en hij ziet niets. Hij geeft zo nu en dan water en verder kan hij niets doen. Maar er gebeurt iets onvoorstelbaars. Er groeit een fragiel stengeltje uit dat toch zelfs door een asfaltlaag heen prikt?  En dan groeit er  een nieuwe aar die 30, 50, tot  100 nieuwe graankorrels voortbrengt.  Zo staat het in de Evangelies.  Onze boerenbedrijven zijn niet zó vruchtbaar,  verder  dan tot acht korrels  komen wij niet.  

 

Wat heeft dat met onze jaarbrief van Lioba van doen?

Ik denk eerst aan onze  Lioba school voor vrede , die nu ongeveer 10 jaar bestaat. Het was een onooglijk plantje. Wat kunnen wij als kleine Lioba gemeenschap nu doen voor vrede ?  Maar al is het miniem, je moet doen wat je kunt, jouw  bijdrage.

Deze zomer mochten wij ervaren wat dat minizaadje toch voortbracht.

Sinds enkele jaren hadden wij kennisgemaakt met “Storytelling “. Het is een vorm waarin jonge mensen die vanuit hun situatie en door hun ervaring  “elkaars vijanden zijn”, door elkaar hun eigen levensverhaal  te vertellen, elkaar  gaan verstaan,  zich bewust worden dat zij allen  mensen zijn,  die  niet door rede-neren, maar door met hun hart te kijken, zien hoe  ieder,   elk op zijn of haar wijze “mens” is .

 

Wij hadden  dit jaar op deze 10 dagen Storytelling: 10 Israëlische jongeren:  5  Joodse Israëli’s en 5 Palestijnse Israëli’s . En daarbij nog enkele studenten uit Oostenrijk, Bulgarije, Wales en Italie, en een jonge vrouw uit Nederland.  De Storytelling werd geleid door Raphael Rodan.

Zij hebben  in de Storytelling elkaar gezien met hun hart, zoals God ons ziet.  Zij hebben aan het slot  een voorstelling gegeven van hun ervaring  tijdens deze  Storytelling , en zijn als vrienden uit elkaar gegaan.

Twee weken later hadden we ons vierde zomertheater, geleid door Charles Cornet en Hilde Uiterlinde van de sinds kort opgeheven  “ Internationale Nieuwe Scene “ in Antwerpen. Ook daar waren ze met 8 verschillende nationaliteiten en ook voor hen was het een onvoorstelbare  vriendschapservaring.

Beide  projecten zullen in het komende jaar weer plaats vinden  in juli -  augus-tus.

Het was natuurlijk niet het enige wat in  de Lioba  school voor Vrede plaats vond. U kunt de activiteiten volgen op www.schoolvoorvrede.nl

 

Binnen de Communiteit zelf was er het verlies van Zuster Thecla Langen, een zus van Lioba die 2 jaar geleden is overleden.  Thecla werd al meer dan een jaar met heel veel liefde  verzorgd in de Psychogeriatrische afdeling van Lauwershof  in Alkmaar.

Lioba en Thecla waren in Lioba al ingetreden voor de Kerkelijke erkenning van Lioba  als monastieke gemeenschap.

Beide zussen  waren typische “Liobanezen “, waarvan Kardinaal Willebrands , een trouwe vriend van onze gemeenschap, zuinigjes zei:  “Hmm, ieder gaat zijn eigen Goddelijke gang: echt Lioba.” Het was niet als compliment bedoeld, maar ik was apetrots ! 

 

De gemeenschap werd kleiner, maar op 17 september deed Zuster Michal van de Bos haar professie als Reguliere Oblate van onze gemeenschap. En op 4 oktober, op het feest van Sint Franciscus van Assisi  begon Ellen Bartels haar monastieke weg in onze gemeenschap.

 

 

Op 4 juni vierden we onze jaarlijkse vrienden–middag.   Het bestuur van onze vriendenstichting deed verslag van de financiële situatie van de stichting en liet daarbij zien wat het onderhoud aan onze gebouwen kost. De laatste jaren zijn vooral de daken en de kozijnen  gerepareerd of vernieuwd. Twee jaar door de opbrengst van ons  kunstambachtelijk werk en de giften van de vrienden-stichting. Dit jaar vooral dankzij de hulp van de KOS, de Kommissie Onderlinge Solidariteit van de Religieuzen van Nederland.

 

Zr Emmanuele gaf een uitleg van de kloostertuin, het land om het klooster en welke ideeën daaraan ten grondslag hebben gelegen. Daarna was er een rondleiding, helaas net als vorig jaar vergezeld van een zacht regentje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 De vriendendag werd, zoals gebruikelijk weer afgesloten met een klein concert.

 
 

Een nieuw project is mogelijk gemaakt  en staat op de drempel van uitvoering,  dankzij   de hulp van de “Juliaantjes “, de Zusters van Juliana de Falconieri,  en van  een bijzondere vriend, weldoener. Het gaat om een  aanbouw  aan de tentoonstellingsruimte. Deze ruimte zal het mogelijk maken groepen van “daggasten” te ontvangen, maar vooral kinderen van de basisscholen te ontvangen die een dag als monniken, moniale, of bedevaartganger meeleven.  Het is een gezamenlijk project van Arcade Cilon, de Sint Adelbertabdij , Sint Lioba en Onze Lieve Vrouw ter Nood,  het  Bisschoppelijk Heiligdom, in de volksmond vertrouwelijk “het Putje” genoemd.  Arcade Cilon inspireert basisscholen, jonge kinderen een ervaring mee te geven van wat Godsdienst inhoudt. Ook dat is niet “kennis”, maar een ontmoeting, in liefde  met die andere mysterieuze  werkelijk-heid.

In Lioba krijgen ze  als werk een opdracht b.v.  uit een steen een vogel  vrij te maken. Dan zijn ze zo intens bezig  geweest dat  tien minuten  stilte  daarna in de Middagdienst voor hen mogelijk is. Na de middagdienst  eten ze met enkele zusters en  komen de verhalen en vragen los. De meekomende ouders of leerkrachten hebben de meeste vragen, maar die van de kinderen hebben  prioriteit.   En daarna gaan ze weer aan het werk,-  ora et labora,  het monastieke devies : bid en werk  om hun eigen kunstwerk te voltooien. (dit project kunt u volgen op www.bijzonderkompas.nl)

 

 

Behalve de kinderen die hier hun kunstwerkje maakten, willen wij u vertellen dat de 7 beelden van Bijbelse vrouwen in basalt gehakt dit jaar een tijdelijke plaats gevonden hebben in het Bijbels Museum in Amsterdam, die er erg blij mee zijn. U kunt ze daar tot komend voorjaar bekijken, voordat ze naar de meditatieplek gaan op het eiland de Kaag. (u kunt ze ook zien op www.kunstambachtlioba.nl)

 

 

 

Lieve vrienden, zo heeft U weer een beeld wat de Liobacommuniteit dit jaar beleefd heeft. Wij hopen dat het ook U een beetje inspireert  en bemoedigt steentjes te vinden voor de bouw van vrede in onze wereld die zo vaak verscheurd wordt door geweld.

   


Wij wensen U namens zuster Emmanuele,  onze Priorin,  dat wil zeggen ons opperhoofd, en alle zusters en onze broeder Bathos  een gelukkig Kerstfeest en dat het nieuwe jaar  2015 gezegend zal zijn door  de Vrede die de engelen zongen boven de velden van Bethlehem,  zij zingen het ons nog steeds toe: 

“God zelf is onze vrede “.

 

 

Zr Karin